Archive | 2019

Onder de huid

Sonja Cabalt werkt in diverse disciplines en houdt daarnaast erg van muziek en geschiedenis. Ze heeft naast haar tentoonstelling ook de concerten en lezingen van het Winterprogramma georganiseerd.

In onze post-industriële, door digitale (re)productie, snelheid en gelijktijdigheid gedomineerde samenleving werkt ze juist met trage processen en ambachtelijke technieken. Door een tactiele benadering speelt de ‘huid’ van het werk een belangrijk rol. Ze onderzoekt en experimenteert met uiteenlopende soorten materialen en ontwikkelt poëtische, vervreemdende werelden. Groeiprocessen, aftakeling en verval vormen een rode draad in haar werk. Vaak is er een een balans tussen aantrekking en afstoting.

De tentoonstelling in het Wevershuis is een klein overzicht van haar werk en is zowel toegepast als autonoom. Per ruimte wordt er een serie werken gepresenteerd, bestaande uit porselein, vilt en gemengde technieken. 

Atelier

Haar atelier bevindt zich in Amsterdam in het Oostelijk Havengebied en kan op afspraak bezocht worden.

Voor meer informatie, zie www.sonjacabalt.com


Opleiding

Grafisch ontwerpen, Gerrit Rietveld Academie, Amsterdam
Docentenopleiding textiel en handvaardigheid, NLO Delft
Kunstgeschiedenis (kandidaats) universiteit Leiden


Tentoonstellingen

2019  Contrasten, Bagagehal Loods 6 Amsterdam, group show
2019  Object, fair for contemporary art and design Rotterdam
2019  Textiel museum Tilburg, museum shop
2019  Coda Museum Apeldoorn, museum shop
2018  Doksalon, Amsterdam, group show
2018  Galerie Stark, Amersfoort
2018  Galerie XS, Delft
2018  Textiel museum Tilburg, museum shop
2018  Coda Museum Apeldoorn, museum shop
2017  Open atelier weekend, Loods 6 Amsterdam
2017  Kunstschouw, Zeeland, NL; kunst route, group show
2017  Galerie XS, Delft
2017  Textiel museum Tilburg, museum shop
2017  Zomer Expo, Museum de Fundatie, Zwolle, group show
2017  Coda Museum Apeldoorn, museum shop
2016  Textiel museum Tilburg, museum shop
2016  Hair, Centraal Museum Utrecht, museum shop
2015  Galerie KNSM 301, Amsterdam, organisator
2014  Guild of 14, Gallery 33, Amsterdam, group show
2014  Zomer Expo, Gemeentemuseum Den Haag, group show
2014  Galerie’Ruimte Remmelink’, Delft, group show
2013  Handmade, Museum Boijmans van Beuningen, Rotterdam, group show ‘Onverwacht Ambacht’ competitie
2012  Unlimited Design contest, Eindhoven Design Week, Museum nacht Amsterdam and Museum nacht in Berlijn, group show
2012  International Joomchi and Beyond, Atrium Gallery, Rhode Island, US, group show

Poster
Vindt u het leuk om uw stadsgenoten attent te maken op de expositie “Onder de huid”? Download de poster en hang hem, bijvoorbeeld, voor uw raam. Alvast bedankt!

Stof tot nadenken

Door textielkunstenaar Jacqueline van Bergeijk.

Levens hangen aan een zijden draadje, het weefsel vormt het verband.
Beschermend of uitbundig, alledaags of edel;
overal, in alle tijden, schept textiel een band,
tussen heden en verleden, tussen individu en groep, tussen mens en religie.
Textiel onderscheidt het mannelijk en het vrouwelijke
en vergezelt je op alle etappes van je leven;
van luier tot lijkwade.
(Uit: Kleurenpracht,
C. Legrand, Oxfam Novib)

Textiel is overal om ons heen. Het geeft ons warmte, bescherming en identiteit. Voor Jacqueline fungeert textiel met haar gebruikerssporen als verhalenverteller, als bruggenbouwer in de tijd. Het vertelt over wie we willen zijn, hoe we leven of wat we hebben meegemaakt. Stof als echo van een persoonlijk verleden of een collectieve ervaring.

Als Jacqueline een verloren handschoen eenzaam op straat zie liggen of wanneer ze een oud zakdoekje, een paar versleten jarretels vindt op de rommelmarkt, beginnen de gedachten te komen: van wie zijn die geweest, hoe ze zijn gebruikt, wat kunnen ze hebben meegemaakt. In haar hoofd worden het verhalen over mensen, kleine geschiedenissen. Deze  gedachten en associaties vormen de aanleiding om aan een werk te beginnen. Het verhaal van de ander boeit Jacqueline enorm. Kernwoorden hierbij zijn ontmoeting,  vreugde, verdriet, vergankelijkheid, kwetsbaarheid en kracht.

Textiel is de rode draad in Jacquelines leven. De liefde voor kleding en naaien kreeg ze in haar jeugd mee van haar moeder. Op  jonge leeftijd raakte ze spelenderwijs vertrouwd met textiel en naaimachine. Na haar opleiding en werk als Intensive Care-verpleegkundige, volgde ze de Costumière- en Coupeuse opleiding. Nu geeft ze al ruim 20 jaar met veel plezier haar Creatieve Naailessen.  Omdat het verlangen ontstond om met textiel ook het kunst-pad te gaan verkennen ging Jacqueline naar de kunstacademie (NAU , Nieuwe Akademie Utrecht) gedaan, volgde een masterclass bij Frans Megens en onlangs 3 jaar Upgraders in Art in Arnhem.

Jacqueline van Bergeijk zal op haar expositie aanwezig zijn tijdens de Kunstroute op 21 en 22 september van 12.00-18.00 uur.

Poster
Vindt u het leuk om uw stadsgenoten attent te maken op de expositie “Stof tot Nadenken”? Download de poster en hang hem, bijvoorbeeld, voor uw raam. Alvast bedankt!

Grafiek in Linnen

Antiek handgeweven boerenlinnen werd vroeger gebruikt als beddengoed; de “rollen’ lagen in het kabinet te wachten… Dit is het materiaal waarmee Els Lemkes werkt, en tevens haar inspiratiebron. Het is voor haar een zoeken om de schoonheid van dit erfgoed, de bruidsschat in vroeger tijden, te behouden en als het ware “boven zichzelf te laten uitstijgen”. Ze maakt structuren van plooien die ze stikt, soms met kleuren en scheuren, waarna ze het geheel opspant. Door de licht-schaduw werking krijgt het een uitstraling die het linnen vernieuwd tot zijn recht laat komen, met verstilling als gevolg.

Els Lemkes zal 2 lezingen geven over ‘Grafiek in Linnen’:
Zaterdag 13 juli om 15.00 uur
Zondag 1 september om 15.00 uur

Els Lemkes aan het woord:
Door het verdwijnen van veel boerderijen, o.a. in de Achterhoek, gaat een historische
traditie verloren. Dit culturele erfgoed wil ik proberen te behoeden voor vergetelheid.

Ik wil recht doen aan het antieke, handgeweven boerenlinnen door het te transformeren naar
kunst die vragen oproept en stille getuige wil zijn…
Dit doe ik met respect voor het bijzondere weefsel door plooien, stikken, scheuren en
spannen, zonder het linnen te combineren met andere materialen. Soms voeg ik kleur toe.
Waar mogelijk laat ik de rood geborduurde monogrammen zien, als knipoog naar het
verleden. Het zwarte monogram werd gebruikt bij doodshemden, die ook van dit linnen
werden gemaakt; helaas heb ik er nooit een op de kop kunnen tikken…

In de 19e eeuw, maar ook daarvóór waren er boeren die vlas verbouwden voor eigen
gebruik. Vlas is een éénjarige, ijle plant met helder lichtgroen langwerpig blad en kleine
blauwe of witte bloempjes. De lengte van de stengel is 75 tot 100 cm; hieruit werd de
vlasvezel gewonnen. Na het oogsten, roten, braken, zwingelen en hekelen werd er
gesponnen. Dit gebeurde vanaf een vlasrokken, een stok waar de vezels omheen werden
gewikkeld om regelmatig spinnen te vergemakkelijken. Als draad spreken we over linnen
terwijl in België zowel bij vlas als bij linnen het woord vlaslinnen in zwang is.
Daarna werd de wever gevraagd om het kostbare linnen op de boerderij tot een stof te
komen weven. Het handgetouw had een weefbreedte van 70 cm. Een enkele keer was het
weefgetouw 2 x zo breed en kwamen er 2 wevers die bij iedere inslag de spoel aan elkaar
doorgaven.
Met name het roten, een soort rottingsproces waarbij de bossen vlas in de sloot werden
gelegd om de vezel in de stengel los te weken, verspreidde een onaangename geur waar de
vlasdorpen dan ook om bekend stonden.
Braken is het proces waarbij de stengels werden gebroken. Bij zwingelen werden de houtige
delen verwijderd en hekelen zorgde voor het richten en glanzend maken van de vezel.

De stof werd in stukken van 10 of 20 m lengte geknipt, overlangs dubbelgevouwen en tot
rollen gevormd. Dit was een kunst op zich, die in Twente nog wordt beoefend. Deze linnen
rollen werden opgetast in het kabinet en waren de bruidsschat, die van geslacht op geslacht
werd doorgegeven; erfgoed dus.

Het linnen werd voornamelijk gebruikt voor beddengoed. Twee banen van 2.50 m werden
met een overhandse steek strak aan elkaar genaaid (stotend), zodat een laken 140 cm breed
was. Uit een rol van 10 m werden dus 2 lakens gemaakt.
Als er in het midden slijtplekken ontstonden, werd de middennaad losgetarnd en werden de
zijkanten met elkaar verbonden, zodat nu de dunne plekken aan de buitenkant zaten.

Was het tijd voor nieuwe lakens omdat ze tot op de draad versleten waren, dan riep de
boerin het personeel mee naar boven. Nadat zij de sleutel in het slot van de linnenkast stak
en de deuren opende, deelde zij de lakens uit…waar iedereen stil van werd. Wie de lakens
uitdeelde had het gezag over de linnenkast en daarmee over de gehele huishouding.

Ik kreeg vele rollen linnen en lakens met slopen van mijn schoonmoeder. Tot 1975 woonde
zij op de boerderij “De Lüthe” in Barlo, een buurtschap bij Aalten in de Achterhoek.

Els Lemkes
Amsterdamse Academie voor Beeldende Vorming (huidige Rietveld)
Lerarenopleiding Kunstdocent

Exposities en beurzen in Nederland, België en Duitsland:

Grafiekbeurs Borken
Art Arnhem Eusebiuskerk
Kunst in de Vallei Ede
Museumfabriek Winterswijk (Open Monumentendagen)
Maurus Moreelsroute Mechelen

In Voorbereiding:

Kunstschouw, Schouwen-Duiveland, Zeeland
Huntenkunst, Ulft
Galerie Alphen Art, Alphen aan den Rijn

Bekijk de website van Els Lemkes: www.elslemkes.nl.

Poster
Vindt u het leuk om uw stadsgenoten attent te maken op de expositie “Grafiek in Linnen”? Download de poster en hang hem, bijvoorbeeld, voor uw raam. Alvast bedankt!

In Verwikkeling

Adje Langen: Ruimtelijke textielkunst

Paulien van Asperen: Weven

De Kunstwerken van Adje en Paulien zijn heel verschillend. Ze stoten elkaar af. En toch heeft hun werk overeenkomsten. Het trek elkaar aan. Hun werk is constant: IN VERWIKKELING.

Paulien maakt met nieuwe draden op haar weefgetouw een DOEK. De draden zijn kunstzinnig in en met elkaar verweven tot een “Kunstwerk”. Haar doeken bestaan uit zelf ontworpen kunstzinnige patronen, repeterende abstracte elementen die visueel een eigen leven gaan leiden of zelfs optisch misleidend voor het oog kunnen zijn.

Adje werkt ook met draden. Deze draden zijn al verweven tot een doek of kledingstuk. Zij trekt hier draden uit, vervormd, verknipt en voegt draden in allerlei vormen toe. Adje hergebruikt materialen en voorwerpen die zij bewerkt met textiel. Hierdoor ontstaan “Textielkunstobjecten”.
www.adjelangen.jimdo.com

Dus ……
Paulien verweeft …..
Adje ontrafelt en vervormt…….
Op deze wijze is hun werk constant  “IN VERWIKKELING”

Weven – Paulien van Asperen

Fascinatie – Inspiratie – Weefkunst

Weven geeft me de mogelijkheid om ideeën, visuele elementen uit de wereld om me heen en inspiratiebronnen uit de kunst om te zetten in concrete weefsels.

Weven betekent voor mij ontwerpen maken, die omzetten naar technische werktekeningen en kiezen welke materialen, texturen en kleuren ik wil gebruiken om het juiste effect te bereiken.

Wat me erg boeit zijn repeterende abstracte elementen die visueel een eigen leven gaan leiden of zelfs optisch misleidend voor het oog kunnen zijn. De ordening van die elementen in kleur en textuur en verschuivende maar repeterende patronen spreekt me aan.

Een ontwerp begint meestal bij de inspiratie die ik krijg van kunstenaars die abstractie in kleur en vorm tot leven weten te wekken. Denk aan Bridget Riley, of andere kunstenaars uit de Opart stroming zoals Victor Vasarely, de Israëliër Yaacov Agam of de Zuid-Amerikaan Carlos Cruz Diez die experimenten met repeterende elementen en kleur tot zijn levensthema heeft gemaakt.

Voor mij zijn elementen uit het dagelijks leven die repeterend zijn, zoals gebouwen, te lezen als weefsels. Ze inspireren mijn ontwerpen.

Het kost me heel wat tijd en moeite om mijn ideëen te visualiseren en concreet te maken. Ik gebruik hiervoor verschillende technieken, zoals tekenen, schilderen en collagetechnieken. Ik gebruik ook graag het spreadsheetprogramma Excel om te spelen met structuren en kleuren in een raster van cellen.

Pas wanneer ik tevreden ben over het ontwerp komt de vraag “maar is dit ook weefbaar?”. Waarmee ik bedoel, kan dit ontwerp geweven worden binnen de beperkingen van weefgetouw, een 32 schachts Louet Megado. Vaak moet ik dan compromissen sluiten of terug naar de tekentafel. Dit kan een iteratief proces zijn.

Het ontwerpproces is misschien wel het leukste van het hele weefproces. En natuurlijk de vreugde wanneer het idee lijkt te werken tijdens het weven. Dat is geweldig!

De ideeënstroom houdt niet op, het bezig zijn met ontwerpen, is de rode draad van mijn leven geworden.

www.paulienvanasperen.nl

Textielkunst – Adje Langen-de Jong

Fascinatie:

Als klein kind was ik al gefascineerd door de Wolmand, Naaidoos en Lappenkist van mijn moeder die gevuld waren met aantrekkelijk materiaal. Door deze fascinatie wilde ik met al die materialen al heel jong aan de slag. Mijn moeder gaf mij daarvoor alle gelegenheid en zij heeft mij veel geleerd. Mijn eerste “kunstwerkjes” waren met de hand genaaide en gebreide poppenkleertjes. Wat was ik daar trots op.

De naaldvakken, het breien en haken, mazen en borduren  op de Lagere- en Middelbareschool waren voor mij een feest ondanks dat alles volgens “patroon” moest. Het werd wel de “basiskennis” voor mijn latere “vrije werk”. Toch ben ik geen leerkracht Naaldvakken of Textielewerkvormen geworden.  Mijn voorkeur was en bleef “Kleuterleidster”.  Later kwamen daar wel de opleidingen voor vakleerkracht Tekenen, Handvaardigheid en Textielewerkvormen bij. Door deze opleidingen ben ik mijzelf gaan verdiepen en ontwikkelen in Tekenenkunst, Textielkunst en Beelden. Hierdoor stond ik  open voor indrukken uit mijn leef- en woonomgeving waardoor ik mijn creativiteit nog verder kon ontwikkelen.

Inspiratie:

In  materialen en voorwerpen die onder de noemer “Afval” of “Niet meer te gebruiken” vallen, zie ik heel veel mogelijkheden. Allerlei soorten gekleurde en bijzondere  breiwol trekken mijn aandacht en verleiden mij tot aankoop. Het zijn stuk voor stuk zeer geschikte inspiratiebronnen. Van deze materialen en voorwerpen maak ik  “Kunstobjecten”. De objecten worden in de ruimte geplaatst of gehangen. Kunstwerken die de muur versieren, lijken vaak op schilderijen.

Ik “schilder” met wol, katoen, jute, plasticdopjes, koffiecups  enz. Door het gebruik van verschillende technieken, materialen en voorwerpen is mijn Textielkunst zeer divers. Het bewerken van schoenen geeft een heel ander object dan het gebruik van alleen maar lappen stof. Dat is ook zo bij het bewerken van truien en overhemden. Deze manier van werken is een ontdekkingstocht met een verrassend resultaat. Vandaar dat mijn Textielkunst niet onder een “Noemer” te vangen is.  Bij mijn tekeningen is dat wel het geval. Mijn tekeningen hebben een eigen herkenbare stijl. Tekenen is voor mij “Tot rust komen”. Lijnen trekken op een “maagdelijk” papier geeft ontspanning. Er ontstaat een wirwar aan lijnen waarin ik figuren zie die dan “gefilterd” worden voor een tekening.  De gefilterde figuren worden uitgewerkt en aangevuld met nieuwe lijnen en vormen.  De tekeningen “groeien” onder mijn handen. Soms begin ik met een voorop gezet plan. Dan maak ik meestal gebruik van een “Eivorm” of een “Cirkel” waarin het lijnenspel begint.

Aanwezigheid exposanten:
8 mei: Adje
15 mei: Adje
17 mei: Paulien
23 mei: Paulien
29 mei: Adje en Paulien
5   juni: Adje
6   juni: Paulien
13 juni: Paulien
19 juni: Adje
23 juni: Paulien en Adje

Interview
Luister hier naar een radio interview met Adje Langen en Anneke Fennema.

Poster
Vindt u het leuk om uw stadsgenoten attent te maken op de expositie “In Verwikkeling”? Download de poster en hang hem, bijvoorbeeld, voor uw raam. Alvast bedankt!

Terug in de tijd

Dirkje van der Horst-Beetsma heeft geen kunstopleiding gehad en voelt zich  vrij om haar eigen weg te volgen. Heeft altijd een grote belangstelling gehad voor beeldende kunst. Bezoekt vaak musea en tentoonstellingen. Textiel / papier heeft haar voorkeur.  Het warme gevoel van stoffen , de verschillende materialen en technieken / combinaties. Ook het hand borduren heeft grote belangstelling.

Dirkje begon in de jaren zeventig met het volgen van een cursus Textiele werkvormen . Ze merkte dat ze een goed kleurgevoel had. Ze houdt van het maken van haar werk. Uren, dagen achter de naaimachine. Ook tijdens een tentoonstelling zit ze soms in de ruimte te werken aan nieuw werk en ziet het publiek het ontstaan ervan.  Ze werkt impulsief. Aan inspiratie geen gebrek. Het is om ons heen. Ze maakt foto’s van de meest uiteenlopende onderwerpen, zoals: putdeksels ; oud ijzer ; waslijnen ; opschriften ; luchten ; landschap ; lijnen in architectuur ; gesloten deuren ; ramen ; hekken ; enz. Veel van haar werken hebben een “flap”. Net als met het lostrekken van behang komt er iets anders te voorschijn.

Ze is bezig met een serie  luchten / landschappen. Mooi–weer luchten  ; storm ; ‘t landschap waar zij opgegroeid is, enz. Ook gebruikt ze oude familiefoto’s die op stof zijn afgedrukt. Er zijn zoveel verhalen en herinneringen.

Sinds 1999 is Dirkje lid van de Quilt Art groep:  www.quiltart.eu.

Er is een boek van haar werk: “And then there was Light”.Op onderstaande data zal Dirkje  in het wevershuis aanwezig zijn:

Zondag 10 maart
Vrijdag 15 maart
Dinsdag 19 maart
Vrijdag 29 maart
Zaterdag 6 april
Zondag 14 april
Vrijdag 19 april
Vrijdag 26 april

Poster
Vindt u het leuk om uw stadsgenoten attent te maken op de expositie “Terug in de tijd”? Download de poster en hang hem, bijvoorbeeld, voor uw raam. Alvast bedankt!